در شصت و سه سالگى و در حالى كه مسموم شده بودند رحلت فرمودند « 1 » . گفته شده است رحلت ايشان در ماه ربيع الاول بوده است و همان قول اول صحيح و مورد اعتماد است و قول دوم شاذ است . ( 1 ) و چون آن حضرت رحلت فرمود افراد خاندان و اصحاب در محلى كه بايد دفن شود اختلاف نظر پيدا كردند . برخى گفتند : بايد ايشان را در بقيع به خاك سپرد ، و برخى ديگر گفتند : بايد در صحن مسجد دفن كرد . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : خداوند پيامبر خود را در بهترين نقطهء زمين قبض روح فرموده است و شايسته است كه در همان نقطه كه قبض روح شده است به خاك سپرده شود . همگان با پيشنهاد آن حضرت موافقت كردند و پيكر پاك پيامبر ( ص ) در حجرهء خودشان دفن شد « 2 » . ( 2 ) روايت شده است كه دو مرد از قريش به حضور امام چهارم على بن الحسين ( ع ) آمدند . امام فرمود : آيا براى شما از پيامبر ( ص ) سخن بگويم ؟ گفتند : آرى از ابو القاسم ( ع ) براى ما سخن بگوى . فرمود : از پدرم شنيدم كه مىفرمود : سه روز پيش از رحلت رسول خدا ( ص ) جبريل ( ع ) به حضور ايشان آمد و گفت : اى احمد ! خداى عز و جل مرا براى بزرگداشت و گراميداشت تو فرستاده است و به ويژه از تو در بارهء چيزى مىپرسد ، هر چند خودش به آن از تو داناتر است . خدايت مىفرمايد : اى محمد ! خود را چگونه مىيابى ؟ پيامبر فرمود : اى جبريل ! خود را افسرده و اندوهگين مىيابم . سه روز پس از آن جبريل همراه فرشتهء مرگ به حضور پيامبر آمد و فرشتهء ديگرى كه نامش اسماعيل و از ساكنان هوا و گماشته بر هفتاد هزار فرشته بود همراهشان بود . جبريل پيش از آن دو شروع به سخن گفتن كرد و گفت : خداوند متعال مرا براى بزرگداشت و گراميداشت تو فرستاده است و از تو چيزى را مىپرسد كه خود بر آن آگاه‌تر است و مىفرمايد : خود را چگونه مىيابى ؟ فرمود : اى جبريل ! خويشتن را افسرده و اندوهگين مىيابم . در اين هنگام فرشتهء مرگ اجازهء ورود خواست و جبريل گفت : اى احمد ! اين فرشتهء

--> ( 1 ) . بعدها كه مبناى سال هجرى محرم شده است ، هنگام وفات رسول خدا سال يازدهم نوشته شده است . م . ( 2 ) . براى اطلاع بيشتر از نمونه‌هاى ديگرى از اين روايت و پيشنهاد على ( ع ) كه به وصيت رسول خدا ( ص ) بوده است . مراجعه فرماييد به اصول كافى ، ص 343 ، ج 1 ، چاپ علميهء اسلاميه و به اعلام الورى طبرسى . م .